Chapter 326 Abandons the fate to rescue
ฉู่เทียนและเมิ่งชิงอู๋ที่อยู่กลางอากาศสูงขึ้นมา
300-400
เมตร,ร่างกายของพวกเขากำลังหล่นลงไปบนพื้นอย่างรวดเร็ว,เสียงหวีดหวิวที่ดังผ่านเข้ามาในหู,พื้นดินใกล้เข้ามาเรื่อยๆ,หากว่าหล่นลงไปในสภาพนี้ล่ะก็,แม้ว่าจะมีร่างเหล็กและโลหะ,คงจะได้รับเสียหายไปแม้กระทั่งอวัยวะทั้งห้าแน่นอน.
ยิ่งอันตรายไปกว่านั้น,ดูเหมือนว่านักรบเผ่าเฉวียนหยงที่บังคับแร้งอสูรพุ่งตรงเข้ามาไปไม่ยอมปล่อยพวกเขาไป,ดังนั้นขณะที่พวกเขาลอยอยู่บนอากาศ,เหล่าแร้งอสูรก็เข้าล้อมกรอบในทันที,พยายามที่จะฉีกร่างของพวกเขาด้วยกงเล็บของมัน.
"ไสหัวไปให้พ้น!"
ปราณกระบี่ของฉู่เทียนสับไปยังท้องของแร้งอสูร,โลหิตที่สายกระจาย,อวัยวะภายในของมันที่ระเบิดออกมา,ในเวลานั้นฉู่เทียนได้ยินเสียงของเมิ่งชิงอู๋ที่ร้องมาด้วยความตกใจ,เมื่อฉู่เทียนหันหน้ากลับไป,ก็พบว่าแรงอสูรที่คว้าหมับมายังขางของเมิ่งชิงอู๋,โชคดีว่านักรบเผ่าเฉวียนหยงมีพลังฝึกตนไม่สูงนัก,หอกที่ทะลวงมายังร่างของเมิ่งชิงอู๋จึงไม่ผ่านกายานิรันดรของนางได้.
เมิ่งชิงอู๋ที่คว้าไปยังหอกก่อนที่จะดึงกลับมาพร้อมกับพุ่งไปยังนักรบผู้นั้น.
ฉู่เทียนเองก็ไม่รอช้าได้ใช้กระบี่อเวจีปล่อยปราณกระบี่สีดำออกไป,กลายเป็นลำแสงฟาดฟันไปยังแร้งอสูร,พร้อมกับสังหารมันในทันที.
กระบี่อเวจีที่ระเบิดพลังออกมา,เปลวเพลงสีขาวน้ำเงินที่ปะทุขึ้นมา,เผ่าไหม้ร่างของแร้งอสูรและเหล่านักรบคนอื่นๆ,เพลิงอเวจีนั้นเป็นเพลิงที่น่าหวาดกลัวมาก,และเปลวเพลิงดังกล่าวยังมีรูปร่างที่เหมือนกับมนุษย์,ดูโหดเหี้ยมราวกับปิศาจร้าย.
"โหย่วหมิง! สังหารพวกมันซะ!"
"ตามที่นายท่านต้องการ,จงแผดเผา!"
อสุรกายโหยวหมิงนั้นเป็นดวงจิตธาตุเปลวเพลง,มันไม่ได้มีปีกที่ใช้บิน,แต่มีพลังพุ่งชนและล่องลอยได้เหมือนดั่งอุกกาบาต,ที่พุ่งกระแทกไปยังร่างของนักรบเผ่าเฉวียนหยงและเหยี่ยวอสูร,บนฟ้ามีเปลวเพลิง
6-7 แห่งที่ลุกไหม้เกิดแสงเจิดจ้าส่องสว่างไปทั่ว.
พลังของโหยวหมิงที่เหมือนกับถูกตัดการเชื่อมต่อกับเขา,ฉู่เทียนและเมิ่งชิงอู๋กำลังพุ่งลงมา.
ตูมม!
พรึดดด!
โชคยังทีที่ร่างทั้งสองที่หล่นลงไปบนทะเลสาบแห่งหนึ่งเสียงดังสนั่นน้ำสาดกระเซ็น.
ร่างทั้งสองที่จมลงไปในทะเลสาบในทันที,พลังกระแทกที่รุนแรงทำให้อวัยวะภายในได้รับบาดเจ็บไม่น้อย,ฉู่เทียนที่หล่นลงมาจมลงไปยังใต้ทะเลสาบอย่างรวดเร็วกระแทกเข้ากับก้อนหินใต้ทะเล,ถึงกับฟาดก้อนหินก้อนนั้นแตกละเอียดไปเลยทีเดียว,แทบจะทำให้หมดสติไปเหมือนกัน,คนทั้งสองที่ตะเกือกตะกายขึ้นมาบนผิวน้ำเพื่อหาอะไรเกาะ.
เขาที่เห็นเมิ่งชิงอู๋เองก็พยายามพุ่งขึ้นมาบนผิวน้ำอย่างทุลักทุเลเช่นกัน,ดูเหมือนว่านางจะไม่มีทักษะในการว่ายน้ำที่ดีนัก,ซ้ำเหมือนว่าต้นขาของนางจะได้รับบาดเจ็บจากลูกศรมาก่อนหน้านี้ด้วย,ทันใดนั้นฉู่เทียนที่เร่งรีบว่ายน้ำเข้าไปหานาง,แขนทั้งสองข้างคว้าไปที่เอวของเมิ่งชิงอู๋,พร้อมกับพยายามลากนางทะยานขึ้นมาบนพื้นผิวน้ำ.
"เฮือก!"
เมิ่งชิงอู๋และฉู่เทียนที่สูดหายใจคำโตเข้ามา,"เมิ่งชิงอู๋เร่งรีบสอบถามออกไป"เจ้าเป็นอะไรหรือไม่?"
"กระดูกข้ายังแข็งอยู่,แน่นอนว่ายังไม่เป็นไร,ท่านหญิงเป็นอย่างไรบ้าง?ได้รับบาดเจ็บหนักทีเดียว!"ฉู่เทียนที่แสดงท่าทางเป็นกังวล,ดวงตาใสแจ๋วพยายามสำรวจไปทั่วร่างที่แนบเนื้อของนาง,ท้ายที่สุดเขาก็สัมผัสไปที่ต้นขาของนางบริเวณที่ถูกลูกศรพร้อมกับใช้พลังเวทย์ตรวจสอบบาดแผลให้กับนาง"พวกเราจะต้องรีบขึ้นฝั่งก่อนที่จะรักษาแผล."
เมิ่งชิงอู๋ที่เห็นฉู่เทียนฉวยเอาเปรียบนาง,ทว่าในเวลานี้กับอิดออดที่จะกล่าวห้ามเขา.
จิ้งจอกน้อยที่ขึ้นมาบนผิวน้ำเช่นกัน,ที่ปากของมันนั้นคาบกระบี่อเวจีคาบมาส่งให้กับฉู่เทียน.
ฉู่เทียนที่คว้ากระบี่อเวจีมาพร้อมกับแสดงท่าทางขอบใจจิ้งจอกน้อย.
อสุรกายโหยวหมิงยังคงต่อสู้อยู่บนอากาศกับเผ่าเฉวียนหยง,แม้ว่าจะไม่สามารถจบการต่อสู้ได้ในทันที,ทว่าก็สามารถที่จะยับยั้งให้พวกมันไม่สามารถโจมตีพวกเขาได้,ดังนั้นนี่จึงนับเป็นโอกาสในการหาทางเข้าฝั่ง.
ฉู่เทียนที่คว้าไปยังร่างที่อ่อนนุ่มของท่านหญิงอีกมือหนึ่งกุมกระบี่อเวจี,พร้อมกับโคจรพลังวิญญาณทั่วร่าง,ให้พยุงร่างหมุนวนบนผิวน้ำ,ผลักดันร่างกายเหมือนกับเรือยนต์,ว่ายข้ามไปทะเลสาบแห่งนี้ในทันที.
ทันใดนั้นจิ้งจอกน้อยก็ร้องเตือนออกมาในทันที.
ที่กลางแม่น้ำนั้นมีสิ่งของบางอย่างราวกับท่อนไม้ตายขนาดมหึมากำลังลอยมา,หากแต่เมื่อจ้องมองอย่างระเอียดแล้วล่ะก็ทำให้หวาดผวาได้ในทันที
สิ่งที่พบนั้นหาได้ใช่ท่อนซุงใหญ่แต่อย่างใด,กลับกลายเป็นจระเข้ตัวใหญ่ขนาดห้าเมตร,ร่างกายที่เห็นลอยขึ้นมาบนน้ำเพียงบางส่วนเท่านั้น,เป็นไปได้ว่าร่างทีแท้จริงของมันอาจจะมีขนาดสิบเมตรเลยก็ว่าได้.
"บัดซบนี่คือ จระเข้ลายน้ำเงิน!"
จระเข้ตนนี้เป็นสัตว์อสูรธาตุน้ำที่ร้ายกาจ,มีพลังวิญญาณธาตุน้ำเป็นอสุรที่มีพลังเขตแดนปรุงร่างที่แข็งแกร่งเลยทีเดียว.
หากว่าอยู่ในสภาพปกติล่ะก็ฉู่เทียนไม่ได้เห็นมันอยู่ในสายตาเลย,แต่ในตอนนี้ไม่เพียงแต่อยู่ในสภาพที่อ่อนแอ,ทว่าพลังวิญญาณของเขาก็เหือดแห้งไปเป็นจำนวนมาก,แทบจะไม่มีแรงเหลือที่จะเข้าต่อกรกับพวกมัน,ซ้ำจระเข้ตอนนี้กำลังโผล่ออกมามากมายอีกด้วย,อย่างน้อยที่สุดที่มองเห็นได้นับร้อยตน,ในเวลานี้พวกมันใกล้เข้ามาแล้ว!
เมิ่งชิงอู๋ที่กล่าวออกมาด้วยความตื่นตกใจ"ทำอย่างไรดี?"
"ทำอะไรได้,หนี!"
การเคลื่อนที่บนผิวน้ำนั้นเห็นได้อย่างชัดเจนว่าสัตว์อสูรเหล่านี้เคลื่อนที่ได้รวดเร็วมาก,นอกจากนี้ยังดูดุร้ายเป็นอย่างมาก,เพียงแค่พริบตาเดียวก็เข้ามาล้อมพวกเขาแล้ว,ผิวหนังของจระเข้ในเวลานี้กำลังส่องประกายแสงขึ้นมาปรากฏอักษรรูนสีน้ำเงินเข้ม,ก่อนที่พลังวิญญาณของพวกมันจะปะทุขึ้นมาส่งผ่านออกไปรอบๆพื้นน้ำ.
ผิวน้ำในเวลานี้เหมือนกับร้อนขึ้นในพริบตาเดียว,เป็นฟองอากาศร้อนที่เดือดปุดๆ.
น้ำที่เดือนขึ้นราวกับจะต้มพวกเขาให้สุก,เป็นการตรึงพวกเขาให้อยู่กับที่,เตรียมจัดการพวกเขาไม่ให้สามารถต้านทานได้,ก่อนที่จะเข้าฉีกกระชากร่างกายของเขา.
ฉู่เทียนที่ตวัดกระบี่ยาวปล่อยปราณกระบี่ฟันออกไป,เฉือนผิวน้ำสามารถที่จะตัดจระเข้ยักษ์ให้ตายไปสองตัว,ร่างกายของพวกมันไม่ได้แข็งแกร่งนัก,จึงไม่สามารถต้านทานพวกเขาได้แน่,ทว่า..
"ไม่ได้การแล้วอสูรเหล่านี้มันมีมากจนเกินไป!"เมิ่งชิงอู๋ที่ตะโกนออกไปด้วยความกระวนกระวาย"เจ้า,ปล่อยข้าเอาไว้พวกเราไม่สามารถหนีไปพร้อมกันได้,ไม่ต้องสนใจข้า,เจ้าหนีไปเถอะ!"
เมิ่งชิงอู๋นั้นมีพลังปลุกดวงจิตระดับ
5,พลังฝึกตนของนางนั้นไม่อ่อนแอเลย,อย่างน้อยที่สุดในอาณาจักรหนานเซี่ยนับว่าเป็นนักรบชั้นยอดได้เลย,อย่างไรก็ตามเพียงแค่ภูติวิญญาณของนางนั้นไม่ใช่สายต่อสู้,ดังนั้นจึงไม่ได้มีวิชาการต่อสู้,หรือได้ฝึกฝนวิชาการโจมตี,กล่าวอีกอย่างหนึ่ง,นอกจากวิชากายานิรันดร์โอบแสงดาราของนางแล้ว,นางก็ไม่มีทักษะวิชาอื่นเลย.
ถึงแม้ว่าพลังการต่อสูของนางจะอ่อนด้อย,แต่อย่างน้อยในสถานการณ์ในเวลานี้นางสามารถที่จะถ่วงเวลาได้,หากว่าฉู่เทียนที่ยังพยุงนางอยู่เช่นนี้,คงจะไม่มีใครสามารถหนีไปได้แน่.
"เจ้าพวกสารเลวพวกนี้ไม่สามารถที่จะขวางข้าได้หรอก?"
ฉู่เทียนกระตุ้นพลังวิญญาณที่เหลือให้เคลื่อนที่ไปด้านหน้าต่อ,ไม่คิดเลยว่าจะมีเหล่าจระเข้มากมายหลายพันตนที่เข้ามาขวางเขาไว้แล้ว,เขาที่ฟันไปยังพวกมัน,พร้อมกับพยุงเมิ่งชิงอู๋ไปข้างหน้าด้วยกัน.
ที่ด้านหน้าของพวกเขานั้นทันใดก็เกิดน้ำวนขนาดใหญ่ขึ้น,ดูเหมือนว่าจระเข้ยักจะบ้าคลั่งพุ่งตัวมายังพวกเขา.
"ท่านหญิงรับนี้ไป!"ฉู่เทียนที่ยื่นปืนกลพลังเวทย์ให้กับเมิ่งชิงอู๋,เขาและเมิ่งชิงอู๋ที่กอดประกบหน้าต่อหน้า,กับฉู่เทียน"ท่านปกป้องหลังให้กับข้าด้วย."
ในเวลานี้เหล่าจระเข้ที่พุ่งเข้ามา,ท่านหญิงที่ยกปืนกลยิงออกไป,สาดกระสุนยิงออกไปอย่างบ้าคลั่ง,น้ำที่หมุนเกลียวเป็นสาวยาวออกไป,เหล่าจระเข้ยักษ์หลายตัวที่สีแดงเถือกกลายเป็นรู,ร่างกายของมันถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ.
ยอดเยี่ยม.
ด้วยปืนพลังเวทย์ที่ยิงออกไปนั้น,เหล่าจระเข้ยักษ์ไม่สามารถเข้าใกล้พวกเขาได้เลย.
เมิ่งชิงอู๋ที่ราวกับว่าได้พบว่าตัวเองก็มีประโยชน์เช่นกัน,เมื่อไหร่ก็ตามที่จระเข้ยักษ์พุ่งเข้ามาปืนพลังเวทย์ก็จะถูกเหนี่ยวไกยิงออกไป,กลายเป็นพลังงานฉีกสายน้ำด้วยพลังงานสูงยิงออกไปอย่างรุนแรง,ก่อนที่จะฉีกร่างของจระเข้ยักษ์,พลังงานของปืนกลพลังเวทย์นั้นรุนแรงแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก,ทุกครั้งที่ยิงออกไปสามารถที่จะกำจัดพวกมันหลายตัวพร้อมๆกันและยังบังคับให้พวกมันถอยห่างออกไปได้ด้วย,ในเวลานี้พวกเขาก็ใกล้จะถูกฝั่งแล้วด้วย.
"กระสุนของข้าหมดแล้ว,ส่งรังกระสุนมาให้ข้าเร็วเข้า!"
"หมดแล้ว,ท่านไม่ประหยัดหน่อยเลยเหรอ,ตอนนี้ไม่เหลือแล้ว!"
เมิ่งชิงอู๋ที่ตื่นตกใจ"เช่นนั้นทำอย่างไรดี!"
ฉู่เทียนที่นำปืนพกพลังเวทย์ออกมาให้นาง"เหลือแต่สิ่งนี้,ใช้สิ่งนี้ก็แล้วกัน!"
ปืนพกพลังเวทย์นั้นมีอัตราการยิงที่ช้ามาก,สัตว์อสูรมากมายจนเกินไป,จะสามารถสังหารได้หมดรึ?อย่างไรก็ตามในเวลานี้,ไม่สามารถเลือกได้,โชคดีเท่าไหร่แล้วที่ยังมีอาวุธโจมตี,ถึงจะเป็นเพียงปืนพกพลังเวทย์แต่ก็มีพลังงานสูงพลังของมันนั้นสามารถที่จะทะลวงร่างของผู้ฝึกตนเขตแดนดวงจิตปรากฏได้อย่างสบายๆ.
หนึ่งลูกก็สามารถสังหารได้หนึ่งตน!
ยิ่งพวกเขาสังหารพวกมันมากขึ้นและก็มากขึ้น,ก็ยิ่งทำให้จระเข้อสูรเหล่านี้ยิ่งโกรธเกรี้ยวมากขึ้นอีก,พวกมันพุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง,ฉู่เทียนที่เหลือพลังวิญญาณไม่มากนัก,กว่าจะถึงชายฝั่งพลังต้องเหือดแห้งไปก่อนแน่นอน,ซึ่งอาจจะไม่เพียงพอในการคงพลังกายานิรันดร์เอาไว้ได้แน่.
เมื่อกายานิรันดร์พังทลายลง.
ฉู่เทียนต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!
ความแข็งแกร่งของอสูรเหล่านี้เพียงพอที่จะเคี้ยวร่างมนุษย์อย่างสบายๆได้เลย!
"ไม่ได้การแล้ว,ไม่ได้การแล้ว,ขยับไปไม่ได้อีกแล้ว."
และแล้วในที่สุด,พลังวิญญาณของฉู่เทียนในเวลานี้ได้เหือดแห้งเกือบหมดแล้ว,เหลือแค่เพียง
200 เมตรพวกเขาก็จะไปถึงอีกฝั่งแล้ว,ไม่ต้องเอ่ยเลยว่าเขาเป็นผู้ฝึกตนปลุกดวงจิต,ฉู่เทียนในสภาพครึ่งเป็นครึ่งตายเช่นนี้ได้ไปถึงขีดจำกัดแล้ว.
"ท่านหญิง,พวกเราไม่สามารถไปต่อได้แล้ว."ฉู่เทียนที่เหนื่อยล้า"ท่านกลัวใหม?"
เมิ่งชิงอู๋ที่จ้องมองไปยังใบหน้าของฉู่เทียนที่ขาวซีดไร้สี,ก่อนที่จะรู้สึกประทับใจ,ชายผู้นี้โดยปรกติจะดูเหลวไหล,แต่ในช่วงความเป็นความตายแล้วล่ะก็,เขาได้ทำทุกอย่างเพื่อปกป้องนาง,ไม่มีทางยอมแพ้แม้นาทีสุดท้าย"เจ้ายังไม่กลัวแล้วข้ายังต้องกลัวสิ่งใด,สุดท้ายพวกเราก็ตายด้วยกัน."
没心没肺 ความหมายคือ (méi xīn méi fèi)ไม่มีจิตใจเมตตา,ใจลอย ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
"ท่านหญิง,ท่านช่วยจับสิ่งนี้ให้แน่น."ฉู่เทียนที่นำด้ามกระบี่ให้นางจับเอาไว้,ไม่รอให้นางได้เอ่ยปากถาม,เขาได้ถามนางออกไปก่อน"ที่จริงข้ามีเรื่องที่จะถามท่านหญิงอยู่."
เมิ่งชิงอู๋ที่ตื่นตะลึงกล่าวออกมา"เจ้าต้องการถามสิ่งใดอย่างงั้นรึ?"
ฉู่เทียนที่กล่าวออกมาอย่างจริงจัง"หยิงหยิงเคยบอกกับข้า,ชายที่ท่านหญิงชอบนั้น,จะต้องเป็นวีระบุรุษที่ยิ่งใหญ่,มีจิตใจที่เด็ดเดี่ยวแน่วแน่,หรือเป็นต้าเซียนจื่อที่ช่วยเหลืออาณาจักรเอาไว้ได้,เช่นนั้นแล้วท่านคิดว่าข้าพอจะเป็นคนเช่นนั้นได้หรือไม่?"
顶天立地 ความหมายคือ (dǐng tiān lì dì)จิตใจอันเด็ดเดี่ยวแน่วแน่
"เจ้าถามเช่นนี้มีความหมายใดอยู่อย่างงั้นรึ?"
"แน่นอนว่ามีความหมาย,บอกข้าเร็วเถอะ,มันจะทำให้ข้าตายตาหลับได้!"
"ก็ได้,เจ้าเป็น,เจ้าเป็นตลอดเลย,เอาล่ะพอใจหรือยัง!แต่อย่างไรเจ้าคงจะไม่มีโอกาสแล้ว,พวกเรากำลังจะตายด้วยกัน!"
ฉู่เทียนเผยยิ้มอย่างพึงพอใจ,ทันใดนั้นกระบี่อเวจีก็ส่องประกายแสงจ้า,พร้อมกับลากเมิ่งชิงอู๋ที่จับที่ด้ามกระบี่พุ่งอออกไป,พลังวิญญาณที่มากมายได้ระเบิดออกมาทั่วผืนน้ำ,ช่วยผลักร่างของนางให้เหินออกไปด้วย.
"ไม่!!!!"
เมิ่งชิงอู๋ที่ถูกแรงของกระบี่อเวจีเหินข้ามขึ้นบนอากาศ,ก่อนที่จะไปหล่นอยู่บนฝั่ง,นางที่จ้องมองเห็นฉู่เทียนหมดเรี่ยวแรง,ก่อนที่จะค่อยๆจมลงบนทะเลสาบช้าๆ,ทว่าเหล่าจระเข้มากมายต่างก็เข้ารอบกรอบเข้าในทันที,เกิดเป็นเคลื่อนน้ำเป็นระลอกเป็นทางที่พุ่งเข้าจู่โจม.
"ฉู่เทียน!"
"ฉู่เทียนนนนน!"
"ข้าไม่ใช่คนของที่นี่,ใด้ใช้ชีวิตนานขนาดนี้ข้าพึงพอใจแล้ว!"ฉู่เทียนที่ยกมือขวาขึ้นแสดงสัญลักษณ์ชัยชนะ"น้องสาวของท่านรออยู่
จงมีชีวิตต่อไป!"
เมื่อเห็นร่างของฉู่เทียนจมลงไปในน้ำ,เหล่าจระเข้อสูรมากมายนับไม่ถ้วนต่างก็บ้าคลั่งพุ่งเข้าไป,น้ำแตกกระเซ็นกรีดกรายเป็นสายนับไม่ถ้วน,เห็นได้อย่างชัดเจนว่าจระเข้ทั้งหมดต่างก็พุ่งเข้าจู่โจมพร้อมกัน!
"ข้าไม่ต้องการเช่นนี้!เจ้ารีบมาเร็วเข้า!"
เมิ่งชิงอู๋ที่คุกเข้าลงบนพื้นอย่างเหนื่อยอ่อน,ร้องไห้โฮกับการที่ต้องรอดไปคนเดียว,นางที่รุ้สึกผิดบาปพร้อมกับเจ็บปวดยิ่งนัก.
劫后余生 * jie hou yu sheng (Surviving / ผู้รอดชีวิตจากภัยพิบัติ)
