} www.facebook.com/shareebookandducumentfree/

nv

Chapter 346 The premonition of king of tooth

Chapter 346  The premonition of king of tooth

เมืองหลวงเดิมของอาณาจักรหนานเซี่ยตอนนี้เต็มไปด้วยธงของของอาณาจักรเฉวียนหยง.

ตำหนักจักรพรรดิได้ตกไปอยู่ในมือของศัตรูแล้ว,ใครก็ตามที่ต่อต้านจะถูกสังหารไปทั้งหมด,ในเวลาเพียงไม่นาน,ประชากร 7-8 ล้านคน ถูกสังหารไปถึงหนึ่งในสี่อันเนื่องจากก่อความวุ่นวายจากสงคราม,ส่วนคนอื่นๆเลือกยอมแพ้และจงรักภัคดี,กองกำลังเผ่าเฉวียนหยงที่ไล่ล่าสังหารทำลายล้างเหล่าคนที่ต่อต้านสังหารอยู่หลายวันหลายคืน,ทรัพยากรมากมายหลายร้อยปีของตระกูลต่างๆก็ถูกรวบรวมมาถูกริบเป็นสินสงครามของราชันย์แห่งเขี้ยวทั้งหมด.

กองกำลังหมาป่าปิศาจที่บุกโจมตีเขตแดนหวังหยีและรัฐซังหลายสิบเมือง,ตอนนี้ได้ทำการยึดครองจนกลายเป็นเขตแดนของอาณาจักรเฉวียนหยงปแล้ว!

หวังเทียนหลงรู้สึกฮึกเหิมเป็นอย่างมาก!

เพราะว่าราชันย์แห่งเขี้ยวได้ยึดครองเขตแดนหวังหวี,พร้อมกับแต่งตั้งให้หวังเทียนหลงกลายเป็นราชาองค์ใหม่,ด้วยการทำเช่นนี้,ทำให้ราชันย์แห่งเขี้ยวสามารถที่จะควบคุมประชาชนของอาณาจักรหนานเซี่ยได้ง่ายกว่าเดิมมาก,ต้องไม่ลืมว่าเผ่ามนุษย์ที่อาศัยในดินแดนแห่งนี้นั้นโกรธเกลียดอสูรวิญญาณเป็นอย่างมาก,ทำให้ยากที่จะควบคุม.

ถึงจะมอบตำแหน่งราชาแล้วเป็นอย่างไรล่ะ?

มีอำนาจไม่เท่ากับโห่วหนานเซี่ยด้วยซ้ำ!

หวังเทียนหลงยังมีสิ่งที่ตัวเองต้องการอีก,สิ่งที่เขาปรารถนามากมายยิ่งกว่าได้ครองดินแดนซะอีก,ก้างปากชิ้นสำคัญที่ติดคอเขาอยู่,ฉู่เทียนนั่นเอง!


ทำไมไม่รู้,เขาที่คิดอยู่ตลอดเวลาว่าฉู่เทียนยังไม่ตาย,หากไม่เห็นศพแล้วล่ะก็เขาไม่มีทางสงบใจได้แน่.

เวลานี้หน่วยสอดแนมของพวกเขาได้นำข่าวกลับมาแล้ว,เป็นเรื่องจริงที่ฉู่เทียนหนีรอดไปยังรัฐกลาง,และนอกจากนี้ยังทำการแต่งตั้งให้ตงฟางเชวียนขึ้นครองบัลลังก์อีก,พร้อมกับเตรียมการที่จะต่อต้านยึดครองอาณาจักรหนานเซี่ยครองอีกด้วย,หวังเทียนหลงทันทีที่ได้ยินข่าวถึงกับทุบถ้วยน้ำชาแตกกระจาย,เขาได้สังการให้เฟิงจวินหนานกงหลินเข้าเฝ้าในทันที,ก่อนที่พวกเขาทั้งคู่เร่งรีบไปรายงานราชันย์แห่งเขี้ยว.

ราชาแห่งเขี้ยวในเวลานี้ได้ต้อนรับทูตพิเศษที่เดินทางมาจากอาณาจักรเหยี่ยวนรก,ร่างของทูตพิเศษที่สวมชุดสีดำทมิฬ,ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยว,แม้ว่าสถานะราชันย์แห่งเขี้ยวจะมีสถานะสูงส่งแล้ว,ทว่าคนผู้นี้ดูเหมือนว่าจะดูสำคัญไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาเลย.

ทูตพิเศษเหยี่ยวนรกได้กล่าวชื่นชมราชันย์แห่งเขี้ยวหลายคำ"หวังเย่ที่ปกครองเผ่าเฉวียนหยง,ที่ได้ยึดครองอาณาจักรหนานเซี่ยอย่างรวดเร็ว,ต้าหวังชื่นชมท่านเป็นอย่างมาก,ยกย่องหลังจากท่านสามารถนำชัยมาได้ในครั้งนี้,พวกเราหวังว่าหวังเย่จะสามารถขยายอาณาเขตไปทางทิศใต้ได้,อาณาจักรเหยี่ยวนรกของพวกเราจะต้องขยายดินแดนไปให้ถึงป่าแห่งความวุ่นวาย,หลังจากยึดครองสองอาณาจักรเล็กๆนี้ได้แล้ว,อาณาจักรเหยี่ยวนรกของพวกเราก็จะก้าวไปข้างหน้าอีกก้าว,ภายในร้อยปีนี้บางทีสิ่งที่ต้าหวังปรารถนา ที่จะทำให้อาณาจักรของพวกเรากลายเป็นจักรวรรดิขนาดใหญ่ได้คงจะสำเร็จ!"

ความหมายคือ (wáng yé)ท่านอ๋อง
大王 ความหมายคือ (dàwáng)กษัตริย์

ราชันย์แห่งเขียวไม่ได้สนใจกับเรื่องเหล่านั้น,ก่อนที่จะกล่าวถามออกไปคำหนึ่ง"แล้วกำลังเสริมจากอาณาจักรเหยี่ยวนรกล่ะ?"
 asking the prince should not be awkward!”
"หวังเย่ได้ขอกองกำลังเสริมสนับสนุนทางอากาศ 100,000 ตนนั้น,แต่ว่าในตอนนี้อาณาจักรเหยี่ยวนรกกำลังขยายดินแดนไปทุกทิศทาง,ทุกหนแห่งต่างก็ต้องการกำลังเสริมกันทั้งนั้น,เมืองหลวงของอาณาจักรหนานเซี่ยได้แตกไปแล้ว,เหลือเพียงแค่เมืองเล็กเมืองน้อยของอาณาจักร,ที่อ่อนแอถึงเพียงนั้น,จำเป็นที่หวังเย่ต้องการกำลังเสริมถึง 100,000 เลยอย่างงั้นรึ?กองกำลังแร้งอสุรนั้นไม่เพียงแต่เป็นกองกำลังไม้ตายของพวกเรา,เป็นกองกำลังทางอากาศที่ล้ำค่า,สามารถให้ได้แค่เพียง 20,000 เท่านั้น,นั่นคือขีดจำกัดแล้ว,ขอให้หวังเย่อย่าได้กล่าวอะไรอีกเลย!"

ราชันย์แห่งเขี้ยวรู้สึกไม่พึงพอใจเป็นอย่างมาก"แม้ว่าเมืองหลวงของอาณาจักรหนานเซี่ยจะพังทลายไปแล้ว,ทว่าอาณาเขตภาคเหนือและภาคใต้ของอาณาจักรหนานเซี่ยมีภูมิประเทศที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง,กองกำลังหมาป่าอสูรของข้าไม่สามารถวิ่งผ่านแนวเขาหลายพันลี้หรือโจมตีระยะไกลได้,การรบในครั้งนี้ต้องการความเร็ว,ถึงกองกำลังของข้าจะมีมากกว่าแต่ก็ใช่ว่าจะมีประโยชน์ในเวลานี้,ดังนั้นกองกำลังทางอากาศจึงมีความจำเป็น!"

"หวังเย่กังวลจนเกินไป!"ทูตพิเศษอาณาจักรเยี่ยวนรกคิดครู่หนึ่งก่อนที่จะกล่าวออกไป"ถึงแม้สนามรบนั้นจะไม่เหมาะกับกองกำลังหมาป่าปิศาจ,แต่ในมือของท่านนั้นก็มีกองกำลังอยู่หลายแสนคน,กองกำลังแร้งอสูร 10,000 ตนที่เหลือยู่,และกำลังเสริมเหยี่ยมอสูรอีก 20,000 ตน ที่เป็นกำลังเสริม,เมืองเล็กๆกระจอกงอกง่อยนั้น,ถึงแม้ว่าจะมีกลยุทธ์ที่ร้ายกาจ,แต่ก็ไม่ได้ยากเย็นที่จะตีให้แตก!"

谨慎 ความหมายคือ (jǐn shèn )ระมัดระวัง, รอบคอบ


ราชันย์แห่งเขี้ยวแค่นเสียง.

"หวังเย่ต้องการที่จะจบการต่อสู้ให้เร็วที่สุดเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องอย่างไม่ต้องสงสัย,ทว่าต้องคิดถึงสถานการณ์ของอาณาจักรของพวกเราและอาณาจักรหนานเซี่ยในตอนนี้ด้วย,ไม่จำเป็นเลยที่อาณาจักรเหยี่ยวนรกของพวกเราจะต้องลงทุนมากมายไปเพื่อการรบให้มากนัก!"ทูตพิเศษอาณาจักรเหยี่ยวนรกกล่าวเสริม"ท่านไม่จำเป็นต้องเร่งรีบขนาดก็ได้,ต้าหวังนั้นให้เวลาท่านสามเดือน,การจะพิชิตชัยอาณาจักรเล็กของมนุษย์,สามเดือนก็มากมายเกินพอแล้ว."

ทูตพิเศษอาณาจักรเหยี่ยวนรกกล่าวจบก็ออกจากตำหนักไป,สายตาที่ดุร้ายกวาดตามองหวังเทียนหลงและหนานกงหลิง,สายตาของเขานั้นไม่ปกปิดประกายแสงแห่งความดูถูกและเหยียดหยันออกมาเลยแม้แต่น้อย,เผ่ามนุษย์พวกนี้ควรค่าแล้วเหรอที่อาณาจักรเหยี่ยวนรกต้องให้ความสำคัญ?

หวังเย่จำเป็นต้องกล้ำกลืน.

กองกำลังแร้งอสูร 100,000? ไม่ได้รับการอนุมัติ.

นอกจากนี้ด้วยศักดิ์ศรีของอาณาจักรขนาดใหญ่การจะใช้กองกำลังทางอาการถึง 100,000 เพื่อจัดการอาณาจักรขนาดเล็กนั้นนับว่าเกินไป,มันเพียงพอที่จะถล่มอาณาจักรขนาดเล็กให้สิ้นซากไปลยทีเดียว,คาดไม่ถึงเลยว่าเขาจะกล้าขอกำลังเสริมถึง 100,000 เลยรึ? หากว่าอยู่ในทุ่งหญ้าเฉวียนหยงการรบในครั้งนี้ก็นับว่าชนะขาดลอย,ต้าหวังเองก็ไว้หน้าเขาอยู่ไม่น้อย,ไม่เช่นนั้นแล้วคงจะไม่ส่งกำลังเสริมมาให้ถึง 20,000 ตน!

ราชันย์แห่งเขี้ยวสอบถามออกไปอย่างนุ่มนวล"เรื่องที่ให้พวกเจ้าไปสืบได้เรื่องแล้วใช่ใหม?"

หนานกงหลิงที่เร่งรีบยกมือคารวะออกมาด้านหน้าและกล่าวออกไป"พวกเราได้ทำการตรวจสอบกองกำลังอาณาจักรหนานเซี่ยที่ได้ใช้อาวุธแปลกประหลาดแล้ว,ภายในตำหนักจักรพรรดิก็ได้แอบสร้างอาวุธดังกล่าวบริเวณใกล้ๆดอย่างเป็นความลับ,และยังสามารถที่จะผลิตออกมาเป็นจำนวนมากอีกด้วย."

ดวงตาของราชันย์แห่งเขี้ยวส่องประกาย"อาวุธดังกล่าวนั้นผลิตออกมาเป็นจำนวนมากอย่างงั้นเรอะ! อาณาจักรที่อ่อนแอเช่นนี้,ที่จริงกลับสามารถสร้างอาวุธแบบใหม่ขึ้นมาได้,พวกเจ้าพบแผนผังการผลิตหรือวิธีการผลิตหรือไม่? ข้าเองก็ได้ยินมาว่าสิ่งประดิษฐ์ของมนุษย์อาณาจักรหนานเซี่ยนั้น,สามารถที่จะใช้สื่อสารกันได้นับพันลี้และยังสามารถกระจายเสียงออกไปทุกสารทิศอีกด้วย,เทคโนโลยีดังกล่าวนับว่าน่าสนใจทีเดียว!"

"ต้องขออภัยต่อราชันย์แห่งเขี้ยวด้วย!"หนานกงหลิงที่กล่าวออกมาด้วยท่าทางอักอ่วน"เทคโนโลยีเหล่านั้นเกิดขึ้นมาเพียงระยะเวลาสั้นๆ,ทุกอย่างล้วนแล้วแต่อยู่ในมือหอการค้าปาฏิหาริย์,ตอนนี้อุปกรณ์ทุกอย่างได้ถูกเผาไหม้ไปหมดแล้ว,โรงงานลับนอกเมืองเองก็เสียหายอย่างหนัก,พวกเราไม่สามารถค้นพบสิ่งมีค่าอะไรได้เลย."

"ขยะ!"

ฝ่ามือของราชันย์แห่งเขี้ยวสะบัดตบหนานกงหลิงลอยกระแทกกำแพง,หนานกงหลิงไม่กล้าแม้แต่จะขัดขืน,ทำได้แค่คุกเข่ายอมรับการลงโทษ.

"ราชันย์แห่งเขี้ยวอย่าเพิ่งโกรธเลย!"หวังเทียนหลงกล่าวออกไปด้วยท่าทางเคารพ"ข้าได้ข่าวมาว่า,ที่จริงแล้วกลุ่มของฉู่เทียนหนีไปทางภาคใต้,ตอนนี้อยู่รัฐกลาง,ตราบเท่าที่เราจับเขาได้,พวกเราก็จะได้ทุกอย่างมา!"

ด้วยการรบกับตำหนักจักรพรรดิ,ปืนกลพลังเวทย์,รวมทั้งระเบิดพลังเวทย์ก่อนหน้า,ทำให้ราชัยน์แห่งเขี้ยวรู้สึกประทับใจไม่น้อย,เขาที่คิดว่ามันเป็นสมบัติวิเศษที่หายาก,ใครจะรู้ล่ะว่าหลังจากที่ทำการตรวจสอบแล้ว,อาวุธดังกล่าวนั้นจะสามารถผลิตออกมาได้เป็นจำนวนมาก!

เรื่องดังกล่าวนี้ทำให้ราชันย์แห่งเขี้ยวตื่นเต้นเป็นอย่างมาก!

หากว่าได้สิ่งประดิษฐ์ดังกล่าวมาอยู่ในมือแล้วล่ะก็,ความแข็งแกร่งของอาณาจักรเหยี่ยวนรกจะเพิ่มขึ้นมาอีกหลายเท่า,เช่นนั้นการจะได้กลายเป็นจักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่ก็ไม่ยากแล้ว!

"พวกเราได้ทำการปล้นเรือขนส่งเป็นจำนวนมาก,ตอนนี้มีจำนวนเพียงพอแล้ว."หวังเทียนหลงที่นั่งคุกเข่าลงข้างเดียว"โปรดออกคำสั่ง,ตราบเท่าที่รัฐกลางตกเป็นของพวกเรา,อาณาจักรหนานเซี่ยทั้งหมดก็ไร้ซึ่งการต่อต้านแล้ว,แรงงานกว่าสองร้อยล้านของอาณาจักรหนานเซี่ย,ก็จะกลายเป็นของเผ่าเฉวียนหยงทั้งหมด,เมื่อถึงเวลานั้นการเก็บเกี่ยวและการผลิตของราชันย์แห่งเขี้ยวก็จะมีมากมาย!"

ราชันย์แห่งเขี้ยวดูลังเลเล็กน้อย.

สถานการณ์ในเวลานี้,ไม่สามารถที่จะแลกแบบกล้าได้กล้าเสียได้,ราชันย์แห่งเขี้ยวไม่เพียงเป็นผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งที่สุด,ทว่าเขายังเป็นผู้นำทัพบัญชาการทหารทั้งหมด,หากมันไม่ประสบความสำเร็จละก็จะเกิดเรื่องวุ่นวายไม่น้อยเลย,เช่นนั้นก่อนจะเริ่มอะไรนั้นจะต้องวิเคราะห์สถานการณ์อย่างสุขุม.

ไม่จำเป็นต้องสงสัยเลยว่าบางทีกองกำลังอาณาจักรหนานเซี่ยนั้นอาจจะมีอะไรบางอย่างที่ซ่อนไว้,ถึงดินแดนส่วนหนึ่งในเวลานี้จะถูกกองกำลังเผ่าเฉวียนหยงยึดไปแล้วก็ตาม,ไม่ต้องพูดถึงอีกว่ากองกำลังเสริมของอาณาจักรเหยี่ยวนรกมอบมาให้เพียงแค่ส่วนเดียว,ตอนนี้เขาก็ต้องเผชิญหน้ากับตัวแปรที่อาจจะเปลี่ยนผลของสงครามถึงสองอย่าง.

อย่างแรกคือภูมิประเทศ.

อย่างที่สองคือเรื่องทีควบคุมไม่ได้.

กองกำลังเผ่าเฉวียนหยงที่ต้องเดินทางไปยังภาคใต้โดยต้องผ่านสี่คาบสมุทรทั้งสี่,ทว่าพวกเขาไม่ได้มีความเชี่ยวชาญในการรบทางน้ำ,นอกจากนี้เรือที่ปล้นมานั้นเป็นเรือสินค้า,ส่วนเรือรบที่มีอยู่ก็ค่อนข้างเก่าโบราณเป็นอย่างมาก,แน่นอนว่าไม่สามารถเทียบกับกองกำลังทางน้ำของอาณาจักรหนานเซี่ยได้แน่,หากว่าต่อสู้กันบนคาบสมุทรทั้งสี่ล่ะก็,ไม่ต้องเอ่ยเลยว่าพวกเขานั้นมีข้อได้เปรียบเพียบเล็กน้อยเท่านั้น.

นอกจากนี้ยังไม่สามารถบอกได้ว่าอาณาจักรหนานเซี่ยนั้นมีอาวุธประหลาดอยู่มากเท่าไหร่กัน?หากว่าอาวุธของพวกเขาสามารถต่อสู้ทางน้ำได้แล้วล่ะก็,เกรงว่าจะทรงพลังน่าหวาดกลัวไม่น้อย,คงยากที่จะต่อกรได้!

หวังเทียนหลงที่ถามออกมาด้วยความสงสัย,"กองทัพของพวกเรานั้นไม่ต้องเอ่ยเลยว่ามีจำนวนมากกว่าและความแข็งแกร่งเหนือกว่า,เหนือกว่าแทบทุกอย่าง,ราชาแห่งเขี้ยวมีสิ่งใดต้องกังวลกัน?"

"เอาล่ะ!"ราชันย์แห่งเขี้ยวตัดสินใจในทันที"ออกคำสั่งไปในทันที,ให้กองกำลังหมาป่าปิศาจอยู่ที่นี่,ส่วนกองกำลังอื่นๆเตรียมโจมตีหนานเซี่ย!"

"รับด้วยเกล้า!"หวังเทียนหลงเผยสีหน้าดีใจเป็นอย่างมาก,ก่อนที่จะกล่าวสอบถามออกมาทันที"เช่นนั้นแผนการล่ะ?

ราชันย์แห่งเขี้ยวที่คิดกลยุทธ์"เจ้านำกองกำลังของเผ่าเฉวียนเหยงเผ่าต่างๆจำนวน 600,000 ไปกับเรือเคลื่อนย้าย,โดยให้กองกำลังทางรวมตัวเป็นอีกหนึ่งกองกำลัง,ส่วนที่เหลือให้จัดขึ้นกองเรือเคลื่อนย้ายจำนวนล่ะ 100,000 ,ให้แยกไปยังห้าทิศทาง,ไปยังเส้นทางที่แตกต่าง,ไปขึ้นฝั่งยังตำแหน่งที่แตกต่างกันของรัฐกลาง.

"นี่คือ..."

"กองกำลังทางบกของอาณาจักรหนานเซี่ยนั้นอ่อนด้อยกว่าของพวกเรา,มีเพียงกองกำลังทางน้ำที่เหนือกว่ากองกำลังของพวกเรา,อย่างไรก็ตามจำนวนของกองกำลังทางน้ำของพวกมันก็ไม่ได้ใหญ่โตนัก,หากพวกเราแยกไปขึ้นฝั่งเพื่อเข้าโจมตีทางบกก็จะไม่จำเป็นต้องเผชิญหน้ากับกองเรือเหล่านั้น,อย่างน้อยต้องมีกองกำลัง 1-2 กองกำลังของพวกเราที่สามารถขึ้นฝั่งได้อย่างราบรื่น."

ดวงตาของหวังเทียนหลงถึงกับเป็นประกาย.

"แยกกองกำลังออกมาเพื่อขึ้นฝั่งก่อนที่จะรวมตัวกัน,นับว่าเป็นแผนการทีต้องทำอย่างรวดเร็ว."ราชันย์แห่งเขี้ยวยังกล่าวต่อ"ข้าจะนำกองกำลังแร้งอสูร 30,000 ตน,มุ่งหน้าไปยังอีกทิศทาง,ผ่านทางรัฐซัง,ข้ามผ่านไปยังแนวเขาทางทิศเหนือ,พร้อมกับบุกโจมตีทางอากาศของรัฐกลาง!"

เป็นการโจมตีสายฟ้าแลบ,ด้วยการใช้กลยุทธ์สองอย่างแต่มีเป้าหมายเดียวกัน.

กองกำลังรัฐกลางจะสามารถต้านทานได้อย่างงั้นรึ?

อาณาจักรหนานเซี่ยที่ต้องรับมือสองฝั่งพร้อมกัน,พวกเขาจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน,ราชันย์แห่งเขี้ยวนั้นมีประสบการในการรบเป็นอย่างมาก,กลยุทธ์ในการรบของเขาประสบผลอยู่เสมอ!

อย่างน้อยที่สุดเพียงแค่กองกำลังของหวังเทียนหลงที่นำไปนั้น,ก็เพียงพอที่จะทำให้กองกำลังของรัฐกลางพังพินาถพอแล้ว!

กองกำลังทางน้ำที่แข็งแกร่งของพวกเขาไม่จำเป็นต้องใส่ใจเลยแม้แต่น้อย,ส่วนกองกำลังทางบกเองคงจะมีจำนวนเพียง 200,000-300,000 เท่านั้น,และความแข็งแกร่งเองก็ยังด้อยกว่ากองกำลังเผ่าเฉวียนหยง,ด้วยกองกำลังของพวกเขาที่เหนือกว่าย่อมไม่ใช่เรื่องยากเย็นเย็นเลยในการโจมตี,ตราบเท่าที่กองกำลังของพวกเขาสามารถขึ้นฝั่งได้,ด้วยการบุกโจมตีสายฟ้าแลบ,รัฐกลางจะต้องแตกอย่างแน่นอน!

กองกำลังเผ่าเฉวียนหยงที่แยกกองกำลังเป็นห้ากลุ่มเพื่อขึ้นฝั่งต่างกัน,ถึงกอกงกำลังทางน้ำจะแข็งแกร่งอย่างน้อยที่สุดก็ไม่สามารถที่จะขวางกันทุกกองกำลังของพวกเขาได้หมดแน่,ถึงจะเป็นเรือสินค้าและเรือรบที่เก่า,แต่คงจะสามารถต้านพวกเขาได้แค่ 1-2 กองกำลังเท่านั้น,ส่วนกองกำลังอื่นๆก็จะขึ้นฝั่งเข้าล้อมรัฐกลางพร้อมกับโจมตี.

และยังมีอีกกองกำลังอีกหนึ่งกองกำลัง!

เป็นอีกกองกำลังของราชันย์แห่งเขี้ยว,ที่แอบซ่อนตัวเพื่อโจมตีสายฟ้าแลบ,เขาที่นำกองกำลังทางอากาศด้วยตัวเอง,ข้ามผ่านแนวเขา,ก่อนที่จะโผล่ออกมาจากแนวเขาสูงเพื่อเข้าโจมตีรัฐกลาง.

ไม่ต้องเอ่ยเลยว่าจักรพรรดิอู๋อานจะเชี่ยวชาญกลยุทธ์เพียงใด,หากเขาต้องการที่จะขวางกั้นกองกำลังเผ่าเฉวียนหยง 600,000 แล้วล่ะก็,คงยากที่จะต้านทานได้,และเมื่อรัฐกลางกำลังสับสนวุ่นวาย,กองกำลังทางอากาศ 30,000 ก็จะโจมตีอย่างไม่ให้ทันตั้งตัว,แน่นอนว่ารัฐกลางโอกาสที่จะตกมาเป็นของเผ่าเฉวียนหยงแทบจะร้อยเปอร์เซ็นต์.

หากรัฐกลางตกอยู่ในมือเผ่าเฉวียนหยงแล้ว,ถึงแม้ว่ารัฐอื่นที่เชี่ยวชาญการรบทางน้ำก็ไม่มีความหมายใด,รัฐกลางที่เป็นชัยภูมิที่ดีที่สุดแล้วเมื่ออยู่ในมือของพวกเขาก็แทบยึดอาณาจักรหนานเซี่ยได้ทั้งหมดแล้ว.

ราชันย์แห่งเขี้ยวนั้นควรค่าแล้วที่เป็นหวังเย่ของอาณาจักรเหยี่ยวนรก!

ในเวลาเพียงสั้นๆวางแผน กลยุทธ์ศึกที่ร้ายกาจออกมาได้.

หวังเทียนหลงและหนานกงหลิงนั้นมั่นใจเป็นอย่างมาก,บางที,แม้ว่าตงฟางเชวียนจะมีความสามารถมากเท่าไหร่ก็ยากที่จะเทียบราชันย์แห่งเขี้ยวได้,แต่ถึงกระนั้นอาจจะนับได้ว่าพวกเขาทั้งสองเป็นแม่ทัพชั้นยอดเท่ากันได้,ทว่าด้วยกองกำลังที่เหนือกว่ากันมาก,ซึ่งนั่นจึงเป็นตัวแปรในการกำหนดชัยชนะนั่นเอง.

ราชันย์แห่งเขี้ยวที่จ้องมองกองกำลังของเขาที่กำลังเคลื่อนที่ออกไป.


ใครจะรู้ล่ะ,ว่าภายในใจของเขานั้นรู้สึกสังหรใจแปลกๆ,รู้สึกว่าการต่อสู้ในครั้งนี้จะไม่ง่ายดายขนาดนั้น!